yakamozdaki gözler: Eylül 2009

bir hüzün kaldı

Özlemlere doluyum
Ağlamaklara dolu
Ayrılıklara kapalı....
Yokluğuna açılacak
Takati yok perdelerimin.
Yeni hüzünlere
Çoktan kapattım kapıları.
Sayısını unuttum / gitmelerinin
Tekrar gitmek üzere / bana dönmelerinin.
Söyle!
Ben şu üç günlük ömre
Daha kaç ayrılık sığdırabilirim !
Söyledim ya / doluyum
Sattım ömrümün tüm koltuklarını
Her gece kapalı gişe.
Ama / sen
Gelmeyeceksen eğer,
(Bir tek ona yerim var)
Yalnız bir hüzün alabilirim.

Ay Işığında Dans Ediyorum
Sen okyanus oldun;
Ben nehir oldum, kavuşmak için sana,
Çakıl taşları takıldı ayaklarıma.
Ben yakamoz oldum;
Sen yıkanan deniz kızı oldun,
Yakamoz aydınlığında...
Sen bulut oldun;
Ben damla oldum her seferinde buharlaşıp,
Döndüm tekrar sana.
Sen ağaç oldun;
Ben yaprak oldum, salındım rüzgarlarla,
Ayaz geceler şahit gözyaşlarıma...
Sen toprak oldun;
Ben tohum oldum serildim toprağa,
Güneş kavurdu kavurdukça.
Sen sarp kayalık oldun;
Ben nergis oldum,
Kokum dağ boylarında...
Sen Zeus oldun;
Ben Prometheus olamadım oysa...
Yüreğim kadar yakın,
Düşlerim kadar uzak olan sevgiliye;
Uçsuz bucaksız evrende
Bir yerlerde varsın biliyorum
Birgün ellerim dokunacak
Yüreğim kafesinden çıkarak
Karışacak çağlayanlara
Biliyorum sen ve ben
Aynı düşün içindeyiz.
Sen beni ben seni arıyoruz.
Kelebeklere baktığında
Senin de gözlerin doluyor
Düşündükçe,
Güzelliklerini ve kısacık ömürlerini
Dün gece yine aynı düşü paylaştık
Atlayıp bir gemiye dünyayı dolaştık sevgili
Yunusların çığlıklarıydı şarkımız
Ve yıldızlar
Ve ay parlıyordu üzerimizde
Sen iç çekiyordun sevdiğim
Çünkü
Bu düşün sonunda
Yine aynı dünyada
Düşlerin kadar uzak
Yüreğin kadar yakın olacaktım
Ben de senden uzak olmanın acısını çekiyorum
Yaşadıkça bu acıyı
Seni daha çok seviyorum
Biliyorum
Birgün
Düşlerim kadar uzak
Yüreğim kadar yakın olmayacaksın.
Yüreğimde ve elimi uzattığımda
Dokunabileceğim kadar yakınımda olacaksın.
Ansızın
Çıkacaksın düşlerden
Kapkara gözlerin bir ışık olup
Sızacak geceme
Gecem yıldız olacak gökyüzüne
Okyanuslardan dağlardan
Gelen rüzgar,
Al beni
Götür o uzak
Diyarlara.
Kaldırmıyor yüreğim bu ağırlığı;
Kalbim,
Ellerim,
Kanıyor.
Kalbim ellerimde
Ellerim ise üşümekte.
Dinle
Rüzgarın şarkısını
Ağıtlar yakar gibi sevdaya
Ve yalnızlığa
Kelimelerim ne kadar da çaresiz
Nasıl da sessiz
Boğazım düğümleniyor
Sonra;
Gözlerim nehir oluyor,
Bulut oluyor,
Ve sonra
Uzun bir yolculuğa çıkıyor
Düşüncelerim
Parçalara ayrılıyorum
Her parçam ayrı bir ülkede
Sonra birden
O aklımı alıp götüren müziğin sesi
Ay ışığında dans ediyorum
Yıldızlarla...
Yakamozlar yanıyor
Dalgalar vurdukça
Yusuf UYGAR

yakamozdaki gözler

19 Eylül 2009 Cumartesi

BAYRAMINIZ MUBAREK OLSUN

bir hüzün kaldı

Blog Arşivi